اصهب صاهب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اصهب صاهب . [ اِ هََ هَِ ] (ع صوت مرکب ) کلمه ای است که بدان میش را برای دوشیدن خوانند. (منتهی الارب ).