اصنان

اصنان . [ اِ ] (ع مص ) صاحب صُنان گردیدن .(منتهی الارب ). صاحب صنان و گند بغل گردیدن . (ناظم الاطباء). گنده بغل شدن . (آنندراج ) (مؤید الفضلا). گندیده بغل شدن . (لغت خطی ). ◄ گندا شدن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ متغیر شدن و برگردیده رنگ و بوی گردیدن آب . (منتهی الارب ). اَصَن َّ الماء؛ تغیّر. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). ◄ برگردیدن بوی گوشت . (منتهی الارب ). گندا شدن گوشت . (زوزنی ). اصنان لحم ؛ گندیده شدن آن . (از تاج العروس ). ◄ تکبر کردن . (تاج المصادر) (منتهی الارب ) (مؤید الفضلا) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). متکبر شدن . (زوزنی ). اصن ّ الرجل اصناناً؛ شمخ بأنفه تکبراً. (ازقطر المحیط) (اقرب الموارد). ◄ اصنان برکسی ؛ خشم کردن بر وی . (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد). خشمناک شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). پر شدن از خشم . (لغت خطی ). ◄ باردار گردیدن ناقه و سرکشی کردن بر گشن . (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). اصنت الناقة؛ حملت فاستکبرت علی الفحل . (قطر المحیط) (اقرب الموارد). ◄ قیام ورزیدن بر کاری . (منتهی الارب ). اصرار بر کاری . (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد). ◄ اصنان کسی ؛ نهان کردن سخنش را. (از تاج العروس ). ◄ درآویختن بچه ٔ فرس در شکم مادر و ماندن بسر خود در خوران مادر یعنی سر روده یا روده ای که متصل دبر است . (منتهی الارب ). اصنت الفرس ؛ نشب ولدها فی بطنها فدفع برأسه فی خورانها. (قطر المحیط) (اقرب الموارد). ◄ اصنان زن ؛ و آن هنگامی است که عجوزه شود و در وی بقیتی باشد. (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ). ◄ اصنان مرد؛ خاموشی وی . و مصنن [یا مُصِن ّ] بمعنی ساکت است . (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ).