اصلداران پاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصلداران پاک . [ اَ ن ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب )مردمان پارسا و مقدس . و پیغمبران . (ناظم الاطباء). انبیاء(ع ) و ملائکه و اولیاء (رض ). (از مؤید الفضلا). کنایه از انبیاء و اولیاء و ملایک . (آنندراج ). کنایه از انبیاء و اولیاء و ملائکه . (هفت قلزم ). اصفیاء. اتقیاء. ازکیاء. اصلداران فلک . (آنندراج ) : زیارتگه اصلداران پاک ولینعمت فرع داران خاک . نظامی . و رجوع به مجموعه ٔ مترادفات ص ٥٣ شود.