اصلة

(اَ لِ) [ ع. ] (اِ.)<BR>۱- یک درخت، یک نهال.<BR>۲- واحد شمارش درختان.<br>

(اَ لِ) [ ع. ] (اِ.) ۱- یک درخت، یک نهال. ۲- واحد شمارش درختان.

اصلة. [ اَ ص َ ل َ ] (ع اِ) مار خرد یا بزرگی است که گویند بدم خود میکشد و در حدیث آمده است : کأن ّ رأسه اصلة. ج، اَصَل . (از قطر المحیط). مار خرد و یا کلان که از دم و یا نفس خود هلاک میگرداند. (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ماریست خبیث و او را یک پا باشد که بر آن ایستد و بچرخد. بعضی گویند اصلة مارافعی باشد و بعضی گفته اند ماریست بزرگ و ستبر و کوتاه . (از بحر الجواهر). بدترین مارهاست که بر مردم برجهد. نوعی از مار خرد قتال که اخبث انواع مارانست .

اصلة. [ اَ ل َ ] (ع اِ) کل ّ. همه، گویند: اخذه بأصلته ؛ ای کله بأصله و اصلتک ؛ ای جمیع مالک . (از قطر المحیط). و ناظم الاطباء ذیل اصله آرد: اصل، یقال : اخذه بأصلته ؛ گرفت آنرا با اصل آن یعنی همه ٔ آنرا. و صحیح ضبط قطر المحیط است .

اصلة. [ اَ ل َ ] (ع اِ) رجوع به اصله شود.