اصلاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصلاد. [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ صَلْد وصِلْد. (قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
اصلاد. [ اِ ] (ع مص ) درشت گردیدن زمین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اصلاد ارض ؛ صلب شدن آن . (از قطر المحیط). ◄ اصلاد مرد؛ آتش ندادن آتش زنه ٔ آن . (از منتهی الارب ) (از قطر المحیط).