اصحاب میمون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصحاب میمون . [اَ ب ِ م َ مو ] (اِخ ) پیروان میمون بن خالد یا میمون بن عمران بودند و میمون نخست از عجارده که گروهی از خوارج بشمار میرفتند پیروی میکرد ولی پس از چندی وی درباره ٔ اراده و قدر و استطاعت با آنان بمخالفت برخاست و خود به نظریات دیگری معتقد شد. رجوع به میمونیة و ملل و نحل شهرستانی چ مطبعه ٔ حجازی قاهره ج ١ ص ٢٠٤ و خطط مقریزی ج ٤ ص ١٧٩ و الفرق بین الفرق ص ٢٦٤ شود.