واژه جو

اصبوحة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اصبوحة. [ اُ ح َ ] (ع اِ) اول روز. (قطر المحیط). صباح : اتیته اصبوحة کل یوم ؛ یعنی آمدم او را صباح هر روز. (منتهی الارب ). بامداد. (ربنجنی ). ج، اصابیح . (مهذب الاسماء).

معنی اصبوحة | واژه جو