اصباب

اصباب . [ اِ ] (ع مص ) در نشیب درآمدن . (منتهی الارب ). اَصَب َّ القوم ُ اصباباً؛ اخذوا فی الصبب . (قطر المحیط) (اقرب الموارد).

اصباب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ صَبَب . (منتهی الارب ). ج ِ صبب، زمین نشیب و پستی . (آنندراج ). رجوع به صبب شود. ◄ ج ِ صُب ّ. (قطر المحیط). رجوع به صب شود.