اصالف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اصالف . [اَ ل ِ ] (ع ص، اِ) ج ِ اصلف، بمعنی زمین سخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (قطر المحیط). رجوع به اصلف شود.