اشگرف

اشگرف . [ اَ گ َ / اِ گ َ ] (ص ) نیکو و خوش آینده . (برهان ). نیکو و خوش . (غیاث ). خوب و بدیع و نیکو و آنرا شگرف نیز گویند. (انجمن آرای ناصری ). خوب و بدیع وخوش آیند. (فرهنگ نظام ) . نیکو و خوش آیند. (ناظم الاطباء) . خوب و بدیع و نیکو و خوش آینده و آنرا شگرف نیز گویند. (آنندراج ). ◄ (اِ) شأن و شوکت و عظمت . شأن و شوکت و حشمت . (برهان ). شأن و شوکت . (غیاث ) . شأن و شوکت و عظمت . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). و رجوع به شگرف شود. ◄ (ص ) بزرگ مرتبه . مخفف آن شگرف در فارسی مستعمل است، اما در پهلوی اشگرف با الف بود. (فرهنگ نظام ). بزرگ و عظیم . (رشیدی ) (غیاث ) . ستبر و قوی و گنده و بزرگ . (برهان ). ستبر و گنده و بزرگ . (ناظم الاطباء). قوی . (غیاث ) . چست و چابک : قصه ٔ آن آبگیر است ای عنود که دراو سه ماهی اشگرف بود. مولوی (مثنوی چ نیکلسون دفتر٤ بیت ٢٢٠٢). ◄ قوی . (غیاث ).