اشراق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) تابان گشتن، روشن شدن.<BR>۲- (مص م.) روشن کردن.<BR>۳- (اِمص.) تابش.<BR>۴- نام فلسفهای که براساس حکمت افلاطونی و نوافلاطونی و حکمت رایج در ایران بنا شده و راه رسیدن به حقایق را کشف و شهود میداند که مروج آن شیخ شهاب الدین سهروردی بود (قرن ۶).<BR>۵- مجازاًبه معنی الهام گرفتن.<br>