اسکمبیل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اسکمبیل . [ اِ ک َ ] (اِ) درختی است جنگلی . اسکنبول (در بم و نرماشیر). اسکبیل (در خوار). رجوع به اسکنبیل شود.