اسم مفعول

اسم مفعول . [اِ م ِ م َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) در نزد نحویان اسمی است که از مصدر مشتق شود برای آنچه فعل بر آن واقع شود. و مقصود از وقوع فعل بر آن، تعلق فعل بدان باشد اگرچه بواسطه ٔ حرف جر باشد. (از کشاف اصطلاحات الفنون ). مثلاً: مضروب، مأکول، مسموع، مُکْرَم، معظَّم در عربی و زده، خورده، شنیده، بزرگداشته در فارسی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی