اسطافالس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اسطافالس . [ ] (معرب، اِ) به یونانی جزر است و بلغت رومی اسطفلین و بلغت شام اسطون نامند. (تحفه ٔحکیم مؤمن ). گزر. زردک . رجوع به اسطافولینس شود.