اسحیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسحیه .[ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِ سِحا و سِحایه . مهرهای نامه .
اسحیه . [ اُ حی ی َ ] (ع اِ) هر پوست که بر گوشت پاره ٔ روی استخوان باشد. (از منتهی الارب ). الاسحیة؛ کل قشرة علی مضائغ اللحم من الجلد. (قاموس ). واحد آن نیامده یا واحد آن سحایه است .