اسحم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسحم . [ اَ ح َ ] (اِخ ) بتی بوده است عرب را. رجوع به بت و منتهی الارب شود.
اسحم . [ اَ ح َ ] (ع ص ) سیاه . (منتهی الارب ): اسحم داج ؛ شب سخت سیاه از تاریکی . (مهذب الاسماء). ◄ (اِ) گیسو. موی سیاه . ◄ شب . ◄ خونی که در آن سوگندخوران دست خود را غوطه دهند. خونی که هم سوگندان در آن دست فروزدندی . ◄ ابر. ◄ سرپستان . ◄ سیاهی سرپستان . ◄ زهدان . ◄ خیک می . (منتهی الارب ). خیک شراب . ◄ خیک آب . مشک .