اسحل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسحل . [ اِ ح ِ ] (ع اِ) درخت مسواک . (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ). درخت بادیه . (نزهة القلوب ). ج، اساحل .(مهذب الاسماء). قال ابوالوجیه : قضبان المساویک، البشام، و الضرو، و العنم، و الاراک، و العرجون، و الجرید، و الاسحل . (البیان والتبیین چ سندوبی ج ٣ ص ٧٧).