اسجح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسجح . [ اَ ج َ ] (ع ص ) نیکو و بااعتدال . حسن معتدل . مؤنث : سَجْحاء. (منتهی الارب ). ♦ وجه ٌ اسجح ؛ روی نیکو بااعتدال .روی خوب . ◄ آسان از هر چیزی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسجح . [ اَ ج َ ] (ع ص ) نیکو و بااعتدال . حسن معتدل . مؤنث : سَجْحاء. (منتهی الارب ). ♦ وجه ٌ اسجح ؛ روی نیکو بااعتدال .روی خوب . ◄ آسان از هر چیزی .