اسجاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اسجاف . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ سجف .
اسجاف . [ اِ ] (ع مص ) اسجاف ستر؛ فروهشتن پرده را. (از منتهی الارب ). پرده فروگذاشتن . (تاج المصادر بیهقی ). ♦ اسجاف بیت ؛ فروهشتن بر خانه پرده را. (از منتهی الارب ). ◄ اسجاف لیل ؛ تاریک شدن شب . (از منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ).