استیکس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیکس . [ اِ ] (اِخ ) نام شطی اساطیری که هفت بار گرد دوزخ میگردد. ژوپیتر و خدایان دیگر بدین شط سوگند یاد میکردندو درین صورت قسم آنان نقض نمیشد. آب آن اشخاص را روئین تن میکرد. طِتیس، مادر اخیلوس، پاشنه ٔ فرزند خود را گرفته و در آن آب غسل داد و بهمین مناسبت همه ٔ اعضای او جز پاشنه ٔ پای وی، از تیر و سنان مصون بود.