استیکال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیکال . [ اِ ] (ع مص ) استئکال . مال کسی ستاندن و خوردن آن خواستن . مال کسی را ستدن و خوردن .مال کسی بستدن و بخوردن . (تاج المصادر بیهقی ): استیکال ضعفا؛ خوردن مال آنان . ◄ لقمه گرفتن خواستن . ◄ وکیلی خواستن . (مجمل اللغه ).