استیجار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) اجاره کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) اجاره کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استیجار. [ اِ ] (ع مص ) استئجار. به مزد گرفتن مزدور را. بمزد فاستدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). به مزدوری گرفتن . به مزد خواستن کسی را: استأجرته ؛ به مزد خواستم او را. ◄ اجاره کردن . ◄ اجاره داری . و استجاره به جای استیجار غلط است .