واژه جو

استیاف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استیاف . [ اِ ] (ع مص ) بوئیدن . (منتهی الارب ). بوی کردن چیزی را. انبوهیدن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ همدیگر را شمشیر زدن و کشتن .(منتهی الارب ). یکدیگر را با شمشیر زدن . هلاک کردن .

معنی استیاف | واژه جو