استکاک

استکاک . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) انبوه شدن گیاه و پیچیدن و بهم درشدن آن . (منتهی الارب ). بهم درپیچیده شدن گیاه . بهم درشدن مرغزار: استک النبت . (منتهی الارب ). ◄ کر شدن . (منتهی الارب ) (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ تنگ گردیدن سوراخ گوش . ◄ زاری کردن . (منتهی الارب ).