استوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استوده . [ اُ دَ / دِ ] (ن مف ) نعت مفعولی از هر سه صاحب فطنت و صاحب نظر هر یکی از دیگری استوده تر. مولوی . استودن .ستوده . ستایش شده : هر یکی از دیگری استوده تر در سخا و دروغا و کر و فر. مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استوده . [ اُ دَ / دِ ] (ن مف ) نعت مفعولی از هر سه صاحب فطنت و صاحب نظر هر یکی از دیگری استوده تر. مولوی . استودن .ستوده . ستایش شده : هر یکی از دیگری استوده تر در سخا و دروغا و کر و فر. مولوی .