استوار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(اُ تُ) [ په. ] (ص مر.)۱ - محکم، پایدار، سخت.<BR>۲- مورد اعتماد، امین.<BR>۳- درجه‌ای در ارتش، میان گروهبان و افسریار.<br>

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

امین، برقرار، پابرجا، پایدار، ثابت‌قدم، ثابت، خلل‌ناپذیر، دایم، درستکار، درست، راسخ، رزین، سخت، سفت، قائم، قایم، قرص، قویم، متقن، متین، محکم، مدام، مستحکم، مستقر، معتمد، مقاوم، منیع، وثیق، ≠ بی‌دوام، سست، نااستوار

معنی استوار | واژه جو