استوارگیر/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوماستوارگیر. [ اُ ت ُ ] (نف مرکب ) محتاط.واژه قبلی: استوارکاریواژه بعدی: استواری