استوارنامه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استوارنامه . [ اُ ت ُ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) در اصطلاح امروز، حکمی است که ازطرف رؤسای کشورها به قنسولها و مأمورهای سیاسی داده میشود تا اعتبار آنها را نزد رؤسای کشور بیگانه استوار سازد و پیشتر اعتبارنامه ٔ سیاسی گفته میشد.