استقیلا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استقیلا. [ اُ ت ُ ] (اِخ ) پهلوانی تورانی در لشکر افراسیاب . (برهان ) (سروری ) (مؤید الفضلاء) : چو او بازگشت استقیلا چو گرد بیامد که با شاه جوید نبرد. فردوسی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استقیلا. [ اُ ت ُ ] (اِخ ) پهلوانی تورانی در لشکر افراسیاب . (برهان ) (سروری ) (مؤید الفضلاء) : چو او بازگشت استقیلا چو گرد بیامد که با شاه جوید نبرد. فردوسی .