استقفاف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استقفاف . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) درترنجیدن و خشک شدن از پیری . (منتهی الارب ). واهم آمدن پیر. (تاج المصادر بیهقی ). فراهم آمدن پیر.