استغناء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بی نیازی خواستن.<BR>۲- توانگر شدن، مالدار شدن.<BR>۳- (اِمص.) بی نیازی، توانگری (مادی یا معنوی).<BR>۴- وابستگی نداشتن، بی قید بودن.<BR>۵- گذشتن، صرفنظر کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بی نیازی خواستن. ۲- توانگر شدن، مالدار شدن. ۳- (اِمص.) بی نیازی، توانگری (مادی یا معنوی). ۴- وابستگی نداشتن، بی قید بودن. ۵- گذشتن، صرفنظر کردن.