استطافة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استطافة. [ اِ ت ِ ف َ ] (ع مص ) پیرامون چیزی گشتن . (منتهی الارب ). طواف کردن . (تاج المصادر بیهقی ).