استرضاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.)طلب خشنودی کردن.<BR>۲- خشنود کردن.<BR>۳- (اِمص.) خشنودی. ج. استرضاعات.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.)طلب خشنودی کردن.<BR>۲- خشنود کردن.<BR>۳- (اِمص.) خشنودی. ج. استرضاعات.<br>