استدامه

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(اِ تِ مِ) [ ع. استدامه ] ۱- (مص م.) همیشه خواستن، پیوسته خواستن، دوام چیزی را خواستن. ۲- به درنگ انداختن. ۳- (مص ل.) همیشه بودن. ۴- (اِمص.) همیشگی.