استحیاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع. ] (مص م.) زنده نگه داشتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) شرم داشتن، شرم کردن.
(~.) [ ع. ] (مص م.) زنده نگه داشتن.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~.) [ ع. ] (مص م.) زنده نگه داشتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) شرم داشتن، شرم کردن.
(~.) [ ع. ] (مص م.) زنده نگه داشتن.