استبلال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استبلال . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) به شدن از بیماری . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ). از بیماری به شدن . (زوزنی ). شفا یافتن . ◄ نیکو شدن حال کسی بعد از لاغری و سختی . (منتهی الارب ). و به مِن متعدی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استبلال . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) به شدن از بیماری . (منتهی الارب ) (تاج المصادر بیهقی ). از بیماری به شدن . (زوزنی ). شفا یافتن . ◄ نیکو شدن حال کسی بعد از لاغری و سختی . (منتهی الارب ). و به مِن متعدی شود.