استبداد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- خود رأی بودن، خودسری.<BR>۲- فرمانروایی مطلق یک حزب.<BR>۳- ظلم و تعدی.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- خود رأی بودن، خودسری.<BR>۲- فرمانروایی مطلق یک حزب.<BR>۳- ظلم و تعدی.<br>