اسب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ په. ] (اِ.) حیوانی است باهوش که برای سواری یا بارکشی به کار گرفته میشود. ؛~ دادن و خر گرفتن کنایه از: معاملة زیان - آور کردن. ؛~ عصاری بودن الف - تلاش بی نتیجه کردن. ب - سرگردان بودن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ ) [ په. ] (اِ.) حیوانی است باهوش که برای سواری یا بارکشی به کار گرفته میشود. ؛~ دادن و خر گرفتن کنایه از: معاملة زیان - آور کردن. ؛~ عصاری بودن الف - تلاش بی نتیجه کردن. ب - سرگردان بودن.<br>