واژه جو

ازآف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ازآف . [ اِزْ ](ع مص ) خسته را کشتن : اَزْاءَف َ علیه . (منتهی الارب ). اِجهاز. ◄ گران و بیحرکت کردن انباشتگی شکم کسی را: اَزْاءَف َ فلاناً بطنه . (منتهی الارب ).

معنی ازآف | واژه جو