از این

از این . [ اَ ] (حرف اضافه + صفت / ضمیر) من هذا. ◄ مثل . مانند: و ازآن امیرالمؤمنین هم از این معانی بود. (تاریخ بیهقی ). ◄ (ص مرکب ) ازین . زین . برای اشاره ٔ وصف جنسی بکاراست و غالباً پس از اسم یا صفت یاء نکره می آورند به معنی از این قبیل، از این جنس، از این نوع . و در مورد تعظیم و تفخیم و تجلیل یا تحقیر و تخفیف و توهین استعمال شود : زمانی برق پرخنده زمانی رعد پرناله چنان مادر اَبر سوک ِ عروس سیزده ساله و گشته زین پرند سبز، شاخ بیدبن ساله چنان چون اشک مهجوران نشسته ژاله بر لاله . رودکی . سرخ چهره کافرانی مستحل ناپاکزاد زین گروهی دوزخی ناپاک زاد و سندره . غواص . بپرسید مر زال را موبدی از این تیزهش رایزن بخردی . فردوسی . از این بنده نوازی و از این عذرپذیری از این شرمگنی نیکخوئی خوب خصالی . فرخی . نگاری با من و روئی نه بل دو روی دیبائی از این خوشی از این کشی از این در کار زیبائی . فرخی . ترا زین کاردانی کارفرمائی همی بینم ز رای ملک آرا ملک آرائی همی بینم . فرخی . زان گرانمایه گهر کو هست از روی قیاس پردلی باشد از این شیروشی پرجگری . فرخی . امیر یوسف زین کف گشاده آن سخی است که گنج قارون با دست او ندارد پای . فرخی . جوانی است ناکاردیده ولیکن از این بخردی داهئی کاردانی . فرخی . بگردد تا کجا بیند بگیتی از این شوخی بلاجوئی ستمگر بر او مهر آرد و بیرون برد پاک مرا از رامش و از خواب واز خور. فرخی . آن روز خورم خوش که درین خانه ببینم زین پنجهزاری رده ترکان حصاری . فرخی . کنگی بلندبینی کنگی بزرگ پای محکم سطبرساقی زین گردساعدی . عسجدی . چون اندرو رسی بشب تیره و سیاه زین آتشی بلند برافروز روزوار. منوچهری . کبک چون طالب علمی ست درین نیست شکی مسئله خواندتا بگذرد از شب سه یکی بسته زیر گلو از غالیه تحت الحنکی ساخته پایکها را زِ لکا موزگکی در دو تیریز سترده قلم و کرده حکی پیرهن دارد از این طالب علمانه یکی . منوچهری (از تاج المآثر). زین دادگری باشی و زین حق بشناسی پاکیزه دلی پاک تنی پاک حواسی . منوچهری . زهیربن محمد عتیبه را سالار کرد و به بست فرستاد، ازین گروهی متمردان را عتیبه نزدیک خویش راه داد و قصد کرد که نافرمان گردد. (تاریخ سیستان ). و اندر تاریخ جریر چنانست که بشکارگاه در از سپاه از خاصگاه جدا افتاد ناگاه از این فرومایه مردمان لشکر یکی زد بر شکم او و کشته شد. (مجمل التواریخ و القصص ). بلی هستند ازاین مشتی پریشان مدار این جهان باشد بر ایشان . ناصرخسرو. زین زیان کاره، یکی شیر دژم بود کز او جان نبردی بسلامت گه کوشش ثعبان . ازرقی . زین سرابونی یک اندامی درشتی پردلی مغکلاهی مغروئی دیرآب و دورافشاره ای . سوزنی . زین سروقدی ماه رخی غرچه نژادی عاشق دو صدش پیش رخ همچو قمر بر. سوزنی . خمخانه ٔ خرسر ای خر پیر نه راه بری نه باربرگیر زین لاشه و لنگ و لوک پیری از دم تا گوش مکر و تزویر. سوزنی . ممدوح بماندند دو سه بارخدایان زین تنگ دلان تنگ دران تنگ سرایان . سوزنی . قدر سوز تو چه دانند از این مشتی خام هم مرا سوز که صدبار دگر سوخته ام . مجیر بیلقانی . وزین غوری غلامی نیز چون قند ز غوره کرد غارت خوشه ای چند. نظامی . روزی آوازی بسمع وی رسید از بالای قصر بنگریست خریرا دید که سلسله را می جنبانید، از این خری ضعیفی، نحیفی، لاغری، ساغری ضعیف شده . (جوامع الحکایات ). از این خفرقی موی کالیده ای بدی سرکه در روی مالیده ای . سعدی . از این مه پاره ای عابدفریبی ملایک پیکری طاوس زیبی . سعدی . سیرآمده ای ز خویشتن می باید برخاسته ای ز جان و تن می باید در هر گامی هزار بند افزون است زین گرم روی بندشکن می باید. نجم الدین رازی . افتاده بازم در سر هوائی دل باز دارد میلی بجائی ... زین دل نوازی زین سرونازی زین جوفروشی گندم نمائی . عبید زاکانی . غلامی در خدمت ایبک بود او را قیماز شغال گفتندی، سرخی بود ازین فتاکی سفاکی ناپاکی هتاکی بی باکی گستی پستی بدمستی . (بدایعالازمان فی وقایع کرمان ). ◄ چقدر. چه اندازه : بکماز گل بکردی و ما را بجای نقل امرود کشته دادی زین ریودانیا. بوالمثل . و رجوع به زین شود.