ارندان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارندان . [ اَ رَ ] (اِ) انکار و حاشا. (برهان ) : خلق درنیافتند وی را مهجور کردند و برخاستند بانکار و ارندان . (از طبقات پیر هرات خواجه عبداﷲ انصاری از جهانگیری و فرهنگ رشیدی و شعوری ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارندان . [ اَ رَ ] (اِ) انکار و حاشا. (برهان ) : خلق درنیافتند وی را مهجور کردند و برخاستند بانکار و ارندان . (از طبقات پیر هرات خواجه عبداﷲ انصاری از جهانگیری و فرهنگ رشیدی و شعوری ).