ارغاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارغاف . [ اَ ] (اِ) جوی آب . رودخانه . ارغا. ارغاو. ارغاب . رجوع به ارغا و ارغاب شود.
ارغاف . [ اِ ] (ع مص ) تیز نظر کردن . تیز کردن نظر را. (منتهی الأرب ). نگریستن با جد و جهد. (آنندراج ). ◄ شتاب رفتن . (منتهی الأرب ). بشتاب رفتن . (آنندراج ).