ارعل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ارعل . [ اَ ع َ ] (ع ص ) گول . ◄ گیاه بالیده و فروهشته شاخها. ◄ هر گیاه که دراز و نیکو و دوتاه گردد. (منتهی الأرب ).