ارعال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارعال . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ رَعلَة.
ارعال . [ اِ ] (ع مص ) سبک و سخت زدن نیزه . (منتهی الأرب ). نیزه ٔ سخت و زود زدن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ ارعال عوسجة؛ بیرون آمدن رعله ٔ آن . تیزی برآوردن عوسجة. (منتهی الأرب ). شاخ و برگ آوردن عوسجه .