واژه جو

ارطه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ارطه . [ اَ طَ ] (اِخ ) قلعه ای است به اندلس . (منتهی الأرب ). دژی است در اندلس . (آنندراج ). ارطةاللیث، حصنی است از اعمال ریة به اندلس . (معجم البلدان ).

معنی ارطه | واژه جو