واژه جو

ارطغرل بک

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ارطغرل بک . [ اَ طُ رِ ب َ ] (اِخ ) پسر ایلدرم بایزیدخان . در اوایل سلطنت پدر خود آنگاه که آیدین ایلی ضمیمه ٔ ممالک عثمانی شد، ارطغرل بک را سمت والی گری آنجا دادند و سپس حکمرانی سیواس بدو محول کردند و آنگاه که در مقابل تیمور شدیداً بمقاومت می پرداخت، اسیر و سپس مقتول شد. (قاموس الاعلام ترکی ).

معنی ارطغرل بک | واژه جو