واژه جو

ارضی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ارضی . [ اَ ] (ص نسبی ) منسوب به ارض . زمینی . خاکی . بری . ♦ آفات ارضی ؛ مقابل سماوی . ♦ شکل ارضی ؛ مکعب .

ارضی . [ اَ ضا ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از رِضی و رضوان . خشنودتر. راضی تر. ◄ مرضی تر.

معنی ارضی | واژه جو