ارصع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارصع. [ اَ ص َ ] (ع ص ) لاغرسرین و ران . (منتهی الأرب ). آنکه گوشت اندک دارد بر کفل و ران . ارسح . (زوزنی ). مؤنث : رَصْعاء. ◄ طَعن ٌ ارصع؛ که سنان فرورود در مطعون . (منتهی الأرب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارصع. [ اَ ص َ ] (ع ص ) لاغرسرین و ران . (منتهی الأرب ). آنکه گوشت اندک دارد بر کفل و ران . ارسح . (زوزنی ). مؤنث : رَصْعاء. ◄ طَعن ٌ ارصع؛ که سنان فرورود در مطعون . (منتهی الأرب ).