ارص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارص . [ اَ رَص ص ] (ع ص ) آنکه دندانها نزدیک یکدیگر دارد. تنگ دندان . آنکه دندان بهم پیوسته دارد. الص ّ. ناگشاده دندان . مؤنث : رَصّاء. ج، رُص ّ. (مهذب الاسماء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارص . [ اَ رَص ص ] (ع ص ) آنکه دندانها نزدیک یکدیگر دارد. تنگ دندان . آنکه دندان بهم پیوسته دارد. الص ّ. ناگشاده دندان . مؤنث : رَصّاء. ج، رُص ّ. (مهذب الاسماء).