ارساف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ارساف . [ اِ ] (ع مص ) راندن با قید. (منتهی الأرب ). با بند راندن اشتر. (تاج المصادر بیهقی ). شتر را بندنهاده رها کردن .